Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

به مناسبت نیمه شعبان شهر میناب آذین بندی شد ، مردم با توزیع شربت و شیرینی ، جشن گرفتند و سنت دیرینه آرگیز گردانی را به جا آوردند.

با نزدیک شدن غروب ، بعد از اذان مغرب و عشا کودکان جهت گرفتن عیدی ( پول ، شیرینی ، شکلات ، و تنقلات ) با در دست داشتن کیسه ای به شکل گروهی به در منازل رفته و با صدای بلند این شعر را می خوانند :

"آرگیز گردونن امشو                           نیمه شعبونن امشو

عید خومونن امشو                                 منجلون نبرن امشو

 

طبق باور مردم برای بزرگترها نیز جهت رفتن به درب منزل هفت سید و گرفتن ( حق لیلی ) پول برای خرید سرمه چشم  واجب دانسته شده است .

این جشن در زمان قدیم به این صورت بود که همسایه‌ها به طور پنهانی آرگیز (الک ) را در جلو خانه همسایه می گذاشتند و اهالی خانه نیز اَلک را از تنقلات پر می کردند و آن را بیرون خانه می‌گذاشتند بدون آنکه بدانند اَلک مال کیست .

( استفاده اَلک به این دلیل بوده است که مردم بر این باور بوده اند که الک خوبیها را جمع و بدی ها را دور می‌ریزد.)